- A gdzie to wam się tak spieszy? Dokąd tak nagle?  Przestrzegając przy tym: Co nagle, to po diable.

Na co Diabeł z widłami odpowiada zwracając się do Poety:

Gdzie się spieszy, tam się diabeł cieszy – mówią niemądrze,
bo czy tu ktoś goni, albo gwałtem kogoś do czegoś przymusza?
Czy jakaś dusza powinna się bać, że nie zostanie zbawiona?
Mamy czas. Zbawienie to jest cały proces, a nie sprawa głupiego,

w której sędzia orzeka po rozliczeniu tego, co sam zaplanował
dla człowieka. Co we własnym planie zbawienia dla niego przewidział.
Czy diabeł sam z własnej woli mógłby chcieć albo i sam od siebie zadziałać?
A co by diabeł z tego miał? Od kogo? Nic nie dzieje się bez przyczyny;

nie ma winy bez prawiny, jeśli zapłata źródłem w końcu okazuje się.

   (Pokazując do widowni/ kamery bilet na sztukę HERODY wyjęty z kieszeni)

Proszę przeczytać uważnie zwłaszcza to, co małymi literami na samym
dole, na dnie tej czarno na białym spisanej dla człowieka umowy piekielnej,
bo w cyrografie schowana jest: karczma i cały Rzym, pułapka i zapłata

za emigracji całe lata, za wierność i wiarę w życie, za prawdę i moc przykazań,
które w planie zbawienia mają tak ważną rolę, że je dwakroć w kamieniu
kuć musiał, kto ze skały życia wodę kijem dobyć chciał, żeby naród bez imienia
wyprowadzić suchą nogą z apokalipsy w czas niszczenia, upadku imperium.

14 lipca 2011 r. z Frankfurtu nad Menem czytał

Stefan Kosiewski: Na kolejną rocznicę zburzenia Bastylii. (40 min) Gawęda staropolska o powrocie Polaków do RP